Friday, June 12, 2015

Jatuh

Rasa tertewas
Jatuh dalam awas
Di pijak tanpa was was
Namun akan aku bangkit dengan tegas
Dengan segala cergas
Bangkit aras demi aras
Hingga aku capai teratas
Kau tak boleh pijak aku
Kau tak mampu henyak aku
Selagi daya memeluk tubuhku
Aku tak akan henti untuk memburu
Dan kau, aku anggap hanya duri semalu

Wednesday, June 3, 2015

Ada orang

Ada orang
Bercinta kerana ikut edaran semasa
Mahu yang bergaya sahaja
Wajah rupawan gelagat manja
Tapi aku
Bercinta untuk ,melengkapkan fitrah
Dan tak terlintas hati ini pada siapa harus ku serah
Hingga kau datang menunjuk arah
Kau lah cintakan yang tak dapat naskah

Ada orang
Menulis kerana mahu nampak jaguh
Bakatnya ada tapi jiwanya lebuh
Jual jiwa hinggah patanhnya paruh
Tapi aku
Tulisan aku membina dunia
Khas untuk diri empunya
Kalau ada yang mahu bertandang sapa
Jemput ke mari kita berbahasa
Jiwa ku hak aku untuk selamanya

Ada orang
Wang adalah segala
Mengenyangkan lapar dahaga
Menukar sukar jadi selesa
Sampai sanggup menjadi hamba
Merubah rupa menjadi hina
Tapi aku
Akui wang itu perlu
Namun menahan diriku aku mampu
Bila maruah orang persoalkan dulu
Kau tak kenal aku..jadi apa yang kau tahu

Friday, May 22, 2015

Telan Kata

Tiada siapa yang tahu
Apa yang ku rasa tentang diri mu
Adakah cinta?
Adakah sayang?
Adakah kasih?
Rasa ini bersimpang siur
Bercampur baur
Membuat nafas tersumbat salur

Ku telan semua kata
Kerana aku tak tahu adakah ia berguna
Haruskan aku luahkan sempurna
Atau biar ini berkubur sahaja
Dab setelah bertahun ku pendam rasa
Kini masanya untuk aku telan semua
Kerana pandang mu sudah berlain hala
Aku hanya susunan nombor yang tak berguna


Saturday, May 2, 2015

Bunga

Kian layu
Dan terus melayu
Bunga yaang aku serah padamu dulu
Bersama hatiku
Untuk kau rindu
Tapi kini sudah tidak sama lagu
Ada hanya ragu
Dan rasa yang bukan satu

Bunga itu
Aku idamkan kau jaga tanpa melulu
Disiram dengan kata-kata merdu
Dibaja dengan asmara laku
Kini hanya disogok dengan sendu
Biarkan bunga ini terus melayu
Dari mkar tetapi tak laku
Satu hari akan lenyap tanpa siapa tahu
Kecuali aku..................................
Kerana harumnya masih tersisa ditangan ku
Dari saat aku berikan pada mu dulu

Friday, May 1, 2015

Dan Kau Hilang

Kau dan aku makin merenggang
Makin jauh umpama hilang perangsang
Kau makin menghilang
Mengelak rasa untuk terus terang
Membuat aku hilang tenang
Inspirasi dulu yang gilang gemilang
Kini tinggal debu yang berterbang
Di mana salah ini bermula?
Kemana dia akan bawa
Hujung dunia?
Firdausi syurga?
Atau terus ke neraka?

Aku masih perlu kau wahai cinta
Bagi api inspirasi untuk terus menyala
Maafkan untuk segala duga
Hentikan dalih bila aku menggerak cuba
Kau tetap istimewa
Di hatiku yang penuh lara
Ruang mu masih aku jaga
Walaupun bukan mahligai istana
Tapi cukup untuk kau hangatkan rasa
Hilangkau ini hilangkan punca
Aku sudah tidak sama
Kembalilah.....walau aku tak mampu milik segala



Thursday, April 16, 2015

Bila Genggam Ku Kau Lepas

Sayup sayup
Itu yang mampu aku lihat
Bila kia ternyata nekad
Untuk lepas genggam tangan yang sudah berakad
Mungkin aku yang tak dapat sekat
Amarah mu yang bertingkat tingkat
Aku terus hilang dalam dunia yang berputar ligat

Kau meronta
Melepaskan genggam ini
Memaksa aku akur
Benci mu  ini sudah tak perlu diukur
Seranah yang sudah berlikur likur
Remukkan hati ku ini lagi jika itu yang kau mahu
Henyak sekuatnya seperti yang ingin tahu
Aku tetap memandang semua ini
Pada sayup sayup perasaan
Melihat kau pergi
Membenarkan aku rasa tak diingini
Biarlah bertembung apa sekali
Genggam aku kini sudah lali
Walau ia enggan pergi

Wednesday, April 15, 2015

Sebuah Kemaafan

Kita sudah hampir di penghujung
Dan penantian aku seperti tak berhabis kunjung
Kau tetap dengan cara sang puting beliung
Dan aku, si buta yang meraba dalam gelap hitung
Kau sedarkah apa yang asyik kau hambur?
Belati, pisau menoreh tanpa kabur
Adakah kau mahu aku berundur?
Kerana kita sudah mula kendur?
Jika itu yang kau minta aku akur
Katakan sahaja tanpa kayu pengukur

Aku hanya mahu sebuah kemaafan
Dari sebuah bahagia tiruan
Jika kau boleh bergembira bersama mereka
Kenapa dengan ku hanya mencuka?
Aku tak pinta untuk jadi raja
Aku tak menanti untuk menjulang tahta?
Jika yang kau lihat hanya egois ku semata
Maka telah tersalah kau duga
Berikan aku kemaafan tanpa ugut cara
Nescaya aku akan jadi yang terbaik guna